Lenkijos statistikos tarnybos duomenys apie butų skaičių

Remiantis HREIT skaičiavimais, Lenkijoje esamų butų ir namų skaičius viršijo 16 milijonų. Tai rekordinis skaičius, nors iki Vakarų šalių būsto standarto mums dar toli. Pastaruoju metu kaimynų vytis sulėtėjo. Pasak HREIT vyriausiojo analitiko Bartoszo Tureko, visa tai lėmė 2022 m. prasidėjęs plėtotojų veiklos apribojimas.

Sausio mėn. Lenkijoje buvo priduota beveik 15,5 tūkst. butų - rodo naujausi GUS duomenys. Tikimasi, kad vasario mėn. bus priduota dar keliolika tūkstančių nekilnojamojo turto objektų. Todėl turimi duomenys leidžia daryti prielaidą, kad šalyje esamų butų skaičius jau viršijo 16 milijonų. Tai įvyko maždaug 2025 m. vasario mėn. viduryje.

Lenkijoje dar niekada neturėjome tiek daug namų ir butų, nes reikia prisiminti, kad kalbant apie butus, statistikos tarnyba turi omenyje ir butus daugiabučiuose, ir namus.

Polska zakończyła 2025 rok z zasobem mieszkaniowym szacowanym na niemal 16,2 mln mieszkań i domów. Oznacza to, że na każdy tysiąc mieszkańców przypada już około 434 lokali. Nie tylko mieszkań w Polsce przybywa, ale z drugiej strony mniej się nas rodzi niż umiera. Jeszcze 10 lat temu wskaźnik ten wynosił około 367 mieszkań na 1000 osób, a dwie dekady temu - 335.

Zmiana skali zasobu mieszkaniowego oznacza jedną z największych cywilizacyjnych transformacji ostatniego stulecia. Jak pokazują historyczne dane, w latach 30. XX wieku niemal połowa mieszkań w Polsce była jednoizbowa, a w 83 proc. Pracownicy Urzędu Statystycznego mieli nawet osobną rubrykę dla jednoizbowych mieszkań zamieszkanych przez co najmniej 12 osób. W 1931 roku odnotowano ponad 9,5 tys. Jeszcze w latach 70. tylko kilka procent młodych małżeństw mogło po ślubie zamieszkać samodzielnie.

Pasak GUS pateiktų duomenų, svarbiausi naujo nekilnojamojo turto tiekėjai Lenkijoje yra plėtotojai. 2020-2024 m. jie pastatė 62 % butų, kurie buvo priduoti naudoti. Kitas 36 % nekilnojamojo turto sukūrė tautiečiai, statantys namus savo reikmėms. Likusi dalis, t. y. 2 % visos naujos produkcijos, yra bendri savivaldybių, SIM, TBS, kooperatyvų ar įmonių, statančių įmonių butus, pasiekimai.

Akivaizdu, kad pastaraisiais mėnesiais priduodamų butų skaičius akivaizdžiai mažėjo. Tai yra mažesnio statybų skaičiaus 2022 m., o iš dalies ir 2023 m., rezultatas. Kadangi tada naujos investicijos nebuvo pradedamos, dabar tai lemia mažesnį priduodamų butų skaičių.

Yra tikimybė, kad 2025 m. antrąją pusę ir 2026 m. padėtis pasikeis. Tai vėlgi bus to pasekmė, kad 2023 m. antrąjį pusmetį plėtotojai pradėjo daugiau naujų statybų.

Reikėtų džiaugtis, kad būsto padėtis Lenkijoje pamažu gerėja. Tačiau optimizmą mažina tai, kad būsto poreikiai Lenkijoje vis dar toli gražu nepatenkinti, o mūsų būsto standartai vis dar akivaizdžiai atsilieka nuo Vakarų šalių rezultatų.

Pavyzdžiui, Eurostatas 2023 m. duomenimis pranešė, kad Lenkijoje vienam asmeniui tenka 1,2 kambario. ES vidurkis (1,7 kambario vienam asmeniui) yra maždaug 40 % didesnis. Be to, 13 geriausių šalių statistinis pilietis turi mažiausiai du kambarius.

Tai, kad turime palyginti mažus butus, dar ne viskas. Jų taip pat turime per mažai - bent jau jei atskaitos tašku laikysime Europos statistiką. Pažvelkime, pavyzdžiui, į tai, kad šiandien Lenkijoje turime apie 426 butus tūkstančiui gyventojų.

Iš OECD surinktų duomenų 2022 m. apibendrinančioje ataskaitoje matyti, kad analogiškas skaičius ES yra 514 butų tūkstančiui žmonių.

Nors zasób mieszkaniowy rośnie, Polska nadal wyraźnie odstaje od zachodniej Europy. Dane OECD pokazują, że w Unii Europejskiej przypadało średnio 514 mieszkań na 1000 osób (stan na 2022 rok). Problemem nie jest wyłącznie liczba lokali, lecz także ich wielkość. Pod koniec 2025 roku przeciętne mieszkanie w Polsce miało około 75,7 mkw., a na jednego mieszkańca przypadało średnio 32,8 mkw. Dla porównania, już ponad dekadę temu w krajach takich jak Francja, Włochy czy Hiszpania było to około 40 mkw. Jeszcze wyraźniej różnice widać w statystykach przeludnienia. Według Eurostatu w zbyt małych mieszkaniach żyje co trzeci Polak. Średnia unijna jest niemal o połowę niższa i wynosi 16,9 proc. Najtrudniejsza sytuacja dotyczy najemców rynkowych. Aż 63,8 proc. Średni wskaźnik przeludnienia wśród najemców w Europie wyniósł 24,4 proc.

Dane z ostatnich lat pokazują więc dwa równoległe obrazy. Z jednej strony - rekordową liczbę mieszkań i systematyczną poprawę warunków życia. Według stanu na 31 grudnia ub.r. w Polsce było 15 mln 779,2 tys. mieszkań; najwięcej w miastach - 10 mln 705,2 tys., a na wsiach 5 mln 74 tys. W miastach doszło 138,9 tys. Główny Urząd Statystyczny (GUS) podał, że ich powierzchnia użytkowa wynosiła 1 mld 206,8 mln metrów kwadratowych, o 1,4 proc. więcej wobec 2023 r. Największą powierzchnie miały mieszkania w miastach, było to 704,2 mln m kw. "W 2024 r. warunki mieszkaniowe w Polsce uległy nieznacznej poprawie" - stwierdził GUS. Jak zauważył, średnia wielkość mieszkania wynosiła 75,6 m kw. rosnąc o 0,1 m kw. w ciągu roku. Przeciętna powierzchnia użytkowa przypadająca na jedną osobę zwiększyła się o 0,6 m kw. do 32,2 m kw. Wiejskie mieszkania były średnio o 33,2 m kw. większe niż te w miastach - odpowiednio 98,1 m kw. W miastach na 1000 mieszkańców przypadało 487 mieszkań, a na obszarach wiejskich 337.

"Dysproporcje pomiędzy miastami i obszarami wiejskimi dotyczyły także zaludnienia mieszkań" - dodał GUS. Wskazał, że na 100 mieszkań w miastach przypadało przeciętnie 205 osób, a we wsiach było to 297. W wodociąg wyposażonych było 97,8 proc. wszystkich mieszkań, w ustęp 95,3 proc., a w łazienkę 93,9 proc. Z kolei instalacja gazowa podłączona była w 59,1 proc. Tu też można zauważyć dysproporcję między miastami a wsiami. W miastach o 39,2 punktu procentowego więcej mieszkań było wyposażonych w gaz sieciowy, w łazienkę o 8 pkt proc.

W 2024 r. osobom fizycznym sprzedano prawie 91 tys. Lokali w zasobie gminy było 595,8 tys. (lokale mieszkaniowe stanowiące własność gminy służące do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych), a ich powierzchnia przekroczyła 26,5 mln m kw. Liczba umów na takie lokale zmalała o prawie 7,5 tys. (1,2 proc.), a spadek wynajmowanej powierzchni wyniósł 292,8 tys. (1,1 proc.). Przeciętna powierzchnia takiego lokalu wyniosła 44,6 m kw. Na koniec ub.r. umowy najmu socjalnego obowiązywały na 63,8 tys. lokali. Gminy miały też 1,7 tys. zawartych umów najmu tymczasowych pomieszczeń. Na najem lokali z zasobów gminnych na koniec 2024 r. oczekiwało 119,4 tys.

Ponadto, w ubiegłym roku wypłacono ponad 2,7 mln dodatków mieszkaniowych, czyli o 79,3 tys. mniej niż w 2023 r. Ich łączna kwota to 898,4 mln zł, czyli o 19,1 mln zł więcej niż rok wcześniej. Grunty niezabudowane przeznaczone pod budownictwo mieszkań będące w zasobach gmin obejmowały 24,3 tys. ha. Na koniec 2024 r. 62,5 proc. z nich znajdowało się w miastach, z czego 63,9 proc. przeznaczono na budownictwo jednorodzinne. Gminy przekazały inwestorom 628,7 ha gruntów pod budownictwo mieszkaniowe, z których 81,7 proc. było przeznaczone na mieszkania jednorodzinne. Z ogólnej powierzchni gruntów przekazanych przez gminy pod budownictwo mieszkaniowe 58,5 proc.

Zasoby mieszkaniowe w Polsce obejmowały 15,6 mln mieszkań, w których znajdowało się 60,5 mln izb na koniec grudnia 2023 r., podał Główny Urząd Statystyczny. Średnia wielkość mieszkania w Polsce wynosiła 75,5 mkw. i wzrosła o 0,2 mkw. w porównaniu z 2022 rokiem. „Analizując zasoby i warunki mieszkaniowe należy wziąć pod uwagę, że zasoby mieszkaniowe w Polsce na koniec grudnia 2023 r. obejmowały 15,6 mln mieszkań o łącznej powierzchni użytkowej 1 190,7 mln mkw., w których znajdowało się 60,5 mln izb” - czytamy w raporcie „Gospodarka mieszkaniowa i infrastruktura komunalna w 2023 roku”.

Pod pojęciem zasobów mieszkaniowych rozumie się ogół mieszkań zamieszkanych i niezamieszkanych znajdujących się w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. Do zasobów mieszkaniowych nie zalicza się lokali w obiektach zbiorowego zakwaterowania (tj. hoteli pracowniczych, domów studenckich, burs i internatów, domów pomocy społecznej), z wyjątkiem znajdujących się tam mieszkań, pomieszczeń prowizorycznych oraz obiektów ruchomych (tzn. barakowozów, wagonów kolejowych, barek i statków), wskazał Urząd.

„W miastach zlokalizowanych było prawie 10,7 mln mieszkań o powierzchni 694,4 mln mkw., które obejmowały 37,5 mln izb. Na obszarach wiejskich znajdowało się 5,1 mln mieszkań o powierzchni 496,2 mln mkw. oraz 23 mln izb. W porównaniu z 2022 r. na obszarach miejskich liczba mieszkań zwiększyła się o prawie 144,4 tys. (tj. o 1,4 proc.), ich powierzchnia użytkowa o 10082 tys. mkw. (1,5 proc.), a liczba izb o 453,8 tys. (1,2 proc.). Na obszarach wiejskich przybyło 59,9 tys. lokali mieszkalnych (1,2 proc.) o powierzchni 7666,7 tys. mkw. (6,0 proc.) i liczbie izb 299,5 (1,3 proc.). Zwiększa się przewaga liczby mieszkań zlokalizowanych na obszarach miejskich (67,8 proc.)” - czytamy dalej.

W pięciu największych miastach jedna czwarta wszystkich mieszkań W pięciu największych miastach: Warszawie, Krakowie, Łodzi, Wrocławiu i Poznaniu (gdzie mieszka ponad 20,3 proc. ludności miejskiej), skupionych było 2606 tys. mieszkań, tj. 24,3 proc., wszystkich mieszkaniowych zasobów miejskich, podano w materiale. „Według stanu na 31 grudnia 2023 r. średnia wielkość mieszkania w Polsce wynosiła 75,5 mkw. i wzrosła o 0,2 mkw. w porównaniu z 2022 rokiem. Mieszkania na wsi były średnio o 32,9 mkw. większe niż w miastach (odpowiednie wskaźniki wynosiły dla wsi 97,8 mkw., a dla miast 64,9 mkw.)” - czytamy dalej.

Największą przeciętną powierzchnię mieszkania odnotowano w województwie podkarpackim (84,8 mkw.), nieco mniejszą w opolskim (82,1 mkw.) i wielkopolskim (82,0 mkw.). Najmniejszą średnią powierzchnią charakteryzowały się mieszkania w województwie warmińsko-mazurskim (69,8 mkw.), niskim wskaźnikiem odznaczały się także województwa: zachodniopomorskie (70,2 mkw.) i dolnośląskie (71 mkw.), wymienił GUS.

„Na koniec 2023 r. powierzchnia gruntów, które znajdowały się w zasobie gminnym i były przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe, wynosiła 24,4 tys. ha. Grunty pod budownictwo jednorodzinne stanowiły aż 75,8 proc. spośród nich (w miastach 64,0 proc., a na obszarach wiejskich 95,5 proc.). Z ogólnej powierzchni gruntów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe 48 proc. stanowiły grunty uzbrojone, spośród których 62,5 proc. znajdowało się w miastach” - czytamy też w raporcie.

W mieszkaniach tych znajdowało się 60,5 mln izb. Pod względem liczby przeważały mieszkania na obszarach miejskich (67,8 proc.). W pięciu największych miastach: Warszawie, Krakowie, Łodzi, Wrocławiu i Poznaniu, w których mieszkało ponad 20,3 proc. ludności miejskiej, skupionych było 24,3 proc. mieszkaniowych zasobów w miastach. Średnia wielkość mieszkania w Polsce wynosiła 75,5 m2 i wzrosła o 0,2 m2 w porównaniu z 2022 rokiem. Mieszkania na wsi były średnio o 32,9 m2 większe niż w miastach.

Wprawdzie w Polsce przybywa mieszkań, ale ten wzrost nie nadąża za potrzebami. W latach 2011-2021 najwyższy przyrost liczby oddawanych do użytku mieszkań odnotowano w woj. Liczba mieszkań w Polsce w 2021 r. wynosiła prawie 15 mln 228 tysięcy i była wyższa o ponad 1 mln 732 tys. W latach 2011-2021 średnia powierzchnia użytkowa mieszkania w Polsce wzrosła tylko o 1,1 m2 (z 73,1 metra kw. - W 2021 r. było 14,9 mln mieszkań z instalacją wodociągową, czyli o 15 proc.

Liczba mieszkań w Polsce - według stanu na dzień 31 marca 2021 r. - wynosiła prawie 15 mln 228 tysięcy i była wyższa o ponad 1 mln 732 tys. niż w 2011 r. W 2011 było w naszym kraju 6 mln 47 tysięcy budynków mieszkalnych. Do roku 2021 ich liczba przekroczyła 6 mln 806 tys. - Od 2011 roku największy wzrost liczby oddanych do użytku mieszkań nastąpił w województwach: pomorskim (przyrost o 19,8 proc.), małopolskim (19,3), a następnie w wielkopolskim, dolnośląskim oraz mazowieckim (po ok.

W latach 2011-2021 średnia powierzchnia użytkowa mieszkania w Polsce wzrosła tylko o 1,1 metr kw. - Największy spadek liczby mieszkań był powiązany przede wszystkim ze spadkiem ludności zamieszkującej obszary gmin, np. Dobrzeń Wielki, Sterdyń, Milejczyce i Ceranów. Ubytek mieszkań w gminach Dobrzeń Wielki oraz Komprachcice był także następstwem zmian terytorialnych, w wyniku których powierzchnia tych gmin zmniejszyła się odpowiednio o ok. 30 i 9 proc.

W latach 2011-2021 średnia powierzchnia użytkowa mieszkania w Polsce wzrosła tylko o 1,1 m2 (z 73,1 metra kw. Jednocześnie pod względem przeciętnego metrażu nadal występuję dość duże zróżnicowanie między poszczególnymi regionami kraju. W czołówce są województwa: podkarpackie (przeciętna powierzchnia mieszkania w 2021 r.

- W 2021 r. w najbardziej powszechną instalację, jaką jest wodociąg, wyposażonych było prawie 14,9 mln mieszkań (tj. 97,1 proc. ogółu mieszkań). W porównaniu z Narodowego Spisu Powszechnego 2011 liczba mieszkań z wodociągiem wzrosła o prawie 15 proc. Ponad 12,9 mln mieszkań wyposażonych było w centralne ogrzewanie, tj. o 19,6 proc. więcej niż w 2011 r., a ich udział w ogólnej liczbie mieszkań w Polsce wyniósł 84,4 proc. W porównaniu z NSP 2011 wzrosła także liczba mieszkań wyposażonych w gaz z sieci, których na koniec marca 2021 roku było prawie 8,8 mln (tj. o 15,8 proc.

Būsto statistika Lenkijoje

Žemiau esančioje lentelėje apibendrinti pagrindiniai duomenys apie būsto sektorių Lenkijoje:

Rodiklis Duomenys
Vidutinis buto plotas 75,5 m² (2023 m.)
Butų skaičius 1000 gyventojų Apie 434 (2025 m.)
Gyventojų, gyvenančių perpildytuose būstuose Apie 30%
Būstų su vandentiekiu 97,1% (2021 m.)
Būstų su centriniu šildymu 84,4% (2021 m.)

Statistikos analizė rodo, kad nors Lenkija dar atsilieka nuo ES vidurkio, tačiau nuosekliai gerina būsto sąlygas. Tačiau būtina toliau didinti būsto statybos apimtis ir gerinti jo kokybę, kad būtų patenkinti augantys gyventojų poreikiai.

tags: #lenkijos #statistikos #departamentas #bustu #skaicius